eسوره مباركه الحاقهf

 

شامل 52 آيه

 

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

(روز رستاخيز) روزى است كه مسلما واقع مى‏شود! (1) چه روز واقع شدنى! (2) و تو چه مى‏دانى آن روز واقع شدنى چيست؟! (3) قوم «ثمود» و «عاد» عذاب كوبنده الهى را انكار كردند (و نتيجه شومش را ديدند)! (4) اما قوم «ثمود» با عذابى سركش هلاك شدند! (5) و اما قوم «عاد» با تندبادى طغيانگر و سرد و پرصدا به هلاكت رسيدند، (6) (خداوند) اين تندباد بنيان‏كن را هفت شب و هشت روز پى در پى بر آنها مسلط ساخت، (و اگر آنجا بودى) مى‏ديدى كه آن قوم همچون تنه‏هاى پوسيده و تو خالى درختان نخل در ميان اين تند باد روى زمين افتاده و هلاك شده‏اند! (7) آيا كسى از آنها را باقى مى‏بينى؟! (8) و فرعون و كسانى كه پيش از او بودند و همچنين اهل شهرهاى زير و رو شده (قوم لوط) مرتكب گناهان بزرگ شدند، (9) و با فرستاده پروردگارشان مخالفت كردند; و خداوند (نيز) آنها را به عذاب شديدى گرفتار ساخت! (10) و هنگامى كه آب طغيان كرد، ما شما را سوار بر كشتى كرديم، (11) تا آن را وسيله تذكرى براى شما قرار دهيم و گوشهاى شنوا آن را دريابد و بفهمد. (12) به محض اينكه يك بار در «صور» دميده شود، (13) و زمين و كوه‏ها از جا برداشته شوند و يكباره در هم كوبيده و متلاشى گردند، (14) در آن روز «واقعه عظيم‏» روى مى‏دهد، (15) و آسمان از هم مى‏شكافد و سست مى‏گردد و فرومى‏ريزد! (16) فرشتگان در اطراف آسمان قرارمى‏گيرند (و براى انجام ماموريتها آماده مى‏شوند); و آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز همه آنها حمل مى‏كنند! (17) در آن روز همگى به پيشگاه خدا عرضه مى‏شويد و چيزى از كارهاى شما پنهان نمى‏ماند! (18) پس كسى كه نامه اعمالش را به دست راستش دهند (از شدت شادى و مباهات) فرياد مى‏زند كه: «(اى اهل محشر!) نامه اعمال مرا بگيريد و بخوانيد! (19) من يقين داشتم كه (قيامتى در كار است و) به حساب اعمالم مى‏رسم!» (20) او در يك زندگى (كاملا) رضايتبخش قرار خواهد داشت، (21) در بهشتى عالى، (22) كه ميوه هايش در دسترس است! (23) (و به آنان گفته مى‏شود:) بخوريد و بياشاميد گوارا در برابر اعمالى كه در ايام گذشته انجام داديد! (24) اما كسى كه نامه اعمالش را به دست چپش بدهند مى‏گويد: «اى كاش هرگز نامه اعمالم را به من نمى‏دادند. (25) و نمى‏دانستم حساب من چيست! (26) اى كاش مرگم فرا مى‏رسيد! (27) مال و ثروتم هرگز مرا بى‏نياز نكرد، (28) قدرت من نيز از دست رفت!» (29) او را بگيريد و دربند و زنجيرش كنيد! (30) سپس او را در دوزخ بيفكنيد! (31) بعد او را به زنجيرى كه هفتاد ذراع است ببنديد; (32) چرا كه او هرگز به خداوند بزرگ ايمان نمى‏آورد، (33) و هرگز مردم را بر اطعام مستمندان تشويق نمى‏نمود; (34) از اين رو امروز هم در اينجا يار مهربانى ندارد، (35) و نه طعامى، جز از چرك و خون! (36) غذايى كه جز خطاكاران آن را نمى‏خورند! (37) سوگند به آنچه مى‏بينيد، (38) و آنچه نمى‏بينيد، (39) كه اين قرآن گفتار رسول بزرگوارى است، (40) و گفته شاعرى نيست، اما كمتر ايمان مى‏آوريد! (41) و نه گفته كاهنى، هر چند كمتر متذكر مى‏شويد! (42) كلامى است كه از سوى پروردگار عالميان نازل شده است! (43) اگر او سخنى دروغ بر ما مى‏بست، (44) ما او را با قدرت مى‏گرفتيم، (45) سپس رگ قلبش را قطع مى‏كرديم، (46) و هيچ كس از شما نمى‏توانست از (مجازات) او مانع شود! (47) و آن مسلما تذكرى براى پرهيزگاران است! (48) و ما مى‏دانيم كه بعضى از شما (آن را) تكذيب مى‏كنيد! (49) و آن مايه حسرت كافران است! (50) و آن يقين خالص است! (51) حال كه چنين است به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى! (52)