eسوره
مباركه
القيامهf
شامل
40 آيه
به
نام خداوند
بخشنده
مهربان
سوگند به روز قيامت، (1) و سوگند به (نفس لوامه و) وجدان بيدار و ملامتگر (كه رستاخيز حق است)! (2) آيا انسان مىپندارد كه هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهيم كرد؟! (3) آرى قادريم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب كنيم! (4) (انسان شك در معاد ندارد) بلكه او مىخواهد (آزاد باشد و بدون ترس از دادگاه قيامت) در تمام عمر گناه كند! (5) (از اين رو) مىپرسد: «قيامت كى خواهد بود»! (6) (بگو:) در آن هنگام كه چشمها از شدت وحشت به گردش درآيد، (7) و ماه بىنور گردد، (8) و خورشيد و ماه يك جا جمع شوند، (9) آن روز انسان مىگويد: «راه فرار كجاست؟!» (10) هرگز چنين نيست، راه فرار و پناهگاهى وجود ندارد! (11) آن روز قرارگاه نهايى تنها بسوى پروردگار تو است; (12) و در آن روز انسان را از تمام كارهايى كه از پيش يا پس فرستاده آگاه مىكنند! (13) بلكه انسان خودش از وضع خود آگاه است، (14) هر چند (در ظاهر) براى خود عذرهايى بتراشد! (15) زبانت را بخاطر عجله براى خواندن آن ( قرآن) حركت مده، (16) چرا كه جمعكردن و خواندن آن بر عهده ماست! (17) پس هر گاه آن را خوانديم، از خواندن آن پيروى كن! (18) سپس بيان و (توضيح) آن (نيز) بر عهده ماست! (19) چنين نيست كه شما مىپنداريد (و دلايل معاد را كافى نمىدانيد); بلكه شما دنياى زودگذر را دوست داريد (و هوسرانى بىقيد و شرط را)! (20) و آخرت را رها مىكنيد! (21) (آرى) در آن روز صورتهايى شاداب و مسرور است، (22) و به پروردگارش مىنگرد! (23) و در آن روز صورتهايى عبوس و در هم كشيده است، (24) زيرا مىداند عذابى در پيش دارد كه پشت را در هم مىشكند! (25) چنين نيست (كه انسان مىپندارد! او ايمان نمىآورد) تا موقعى كه جان به گلوگاهش رسد، (26) و گفته شود: «آيا كسى هست كه (اين بيمار را از مرگ) نجات دهد؟!» (27) و به جدائى از دنيا يقين پيدا كند، (28) و ساق پاها (از سختى جاندادن) به هم بپيچد! (29) (آرى) در آن روز مسير همه بسوى (دادگاه) پروردگارت خواهد بود! (30) (در آن روز گفته مىشود:) او هرگز ايمان نياورد و نماز نخواند، (31) بلكه تكذيب كرد و روىگردان شد، (32) سپس بسوى خانواده خود بازگشت در حالى كه متكبرانه قدم برمىداشت! (33) (با اين اعمال) عذاب الهى براى تو شايستهتر است، شايستهتر! (34) سپس عذاب الهى براى تو شايستهتر است، شايستهتر! (35) آيا انسان گمان مىكند بىهدف رها مىشود؟! (36) آيا او نطفهاى از منى كه در رحم ريخته مىشود نبود؟! (37) سپس بصورت خون بسته در آمد، و خداوند او را آفريد و موزون ساخت، (38) و از او دو زوج مرد و زن آفريد! (39) آيا چنين كسى قادر نيست كه مردگان را زنده كند؟! (40)