eسوره
مباركه النبأf
شامل
40 آيه
به
نام خداوند
بخشنده
مهربان
آنها از چه
چيز از يكديگر
سؤال مىكنند؟!
(1) از خبر
بزرگ و
پراهميت (رستاخيز)!
(2) همان
خبرى كه
پيوسته در آن
اختلاف دارند!
(3) چنين
نيست كه آنها
فكر مىكنند،
و بزودى مىفهمند!
(4) باز هم
چنين نيست كه
آنها مىپندارند،
و بزودى مىفهمند
(كه قيامت حق
است)! (5)
آيا زمين را
محل آرامش (شما)
قرار نداديم؟!
(6) و كوهها
را ميخهاى
زمين؟! (7)
و شما را بصورت
زوجها
آفريديم! (8)
و خواب شما را
مايه
آرامشتان
قرار داديم، (9)
و شب را پوششى (براى
شما)، (10) و
روز را وسيلهاى
براى زندگى و
معاش! (11) و
بر فراز شما
هفت (آسمان)
محكم بنا
كرديم! (12)
و چراغى روشن و
حرارتبخش
آفريديم! (13)
و از ابرهاى
بارانزا آبى
فراوان نازل
كرديم، (14)
تا بوسيله آن
دانه و گياه
بسيار
برويانيم، (15)
و باغهايى
پردرخت! (16)
(آرى) روز
جدايى، ميعاد
همگان است! (17)
روزى كه در «صور»
دميده مىشود
و شما فوج فوج (به
محشر) مىآييد!
(18) و
آسمان گشوده
مىشود و
بصورت درهاى
متعددى درمىآيد!
(19) و كوهها
به حركت درمىآيد
و بصورت سرابى
مىشود! (20)
مسلما (در آن
روز) جهنم
كمينگاهى است
بزرگ، (21)
و محل بازگشتى
براى
طغيانگران! (22)
مدتهاى
طولانى در آن
مىمانند! (23)
در آنجا نه چيز
خنكى مىچشند
و نه نوشيدنى
گوارايى، (24)
جز آبى سوزان و
مايعى از چرك و
خون! (25)
اين مجازاتى
است موافق و
مناسب (اعمالشان)!
(26) چرا كه
آنها هيچ
اميدى به حساب
نداشتند، (27)
و آيات ما را
بكلى تكذيب
كردند! (28)
و ما همه چيز
را شمارش و ثبت
كردهايم! (29)
پس بچشيد كه
چيزى جز عذاب
بر شما نمىافزاييم!
(30) مسلما
براى
پرهيزگاران
نجات و پيروزى
بزرگى است: (31)
باغهايى
سرسبز، و
انواع
انگورها، (32)
و حوريانى
بسيار جوان و
همسن و سال، (33)
و جامهايى
لبريز و پياپى
(از شراب طهور)! (34)
در آنجا نه سخن
لغو و بيهودهاى
مىشنوند و نه
دروغى! (35)
اين كيفرى است
از سوى
پروردگارت و
عطيهاى است
كافى! (36)
همان
پروردگار
آسمانها و
زمين و آنچه در
ميان آن دو
است،
پروردگار
رحمان! و (در آن
روز) هيچ كس حق
ندارد بى
اجازه او سخنى
بگويد (يا
شفاعتى كند)! (37)
« روزى كه «روح»
و «ملائكه» در
يك صف مىايستند
و هيچ يك، جز
به اذن خداوند
رحمان، سخن
نمىگويند، و (آنگاه
كه مىگويند)
درست مىگويند!
(38) آن روز
حق است; هر كس
بخواهد راهى
به سوى
پروردگارش
برمىگزيند! (39) و ما شما را
از عذاب
نزديكى بيم
داديم! اين
عذاب در روزى
خواهد بود كه
انسان آنچه را
از قبل با
دستهاى خود
فرستاده مىبيند،
و كافر مىگويد:
«اى كاش خاك
بودم (و گرفتار
عذاب نمىشدم)!»
(40)