eسوره مباركه المطففينf

 

شامل 19 آيه

 

 

به نام خداوند بخشنده مهربان

 

واى بر كم‏فروشان! (1) آنان كه وقتى براى خود پيمانه مى‏كنند، حق خود را بطور كامل مى‏گيرند; (2) اما هنگامى كه مى‏خواهند براى ديگران پيمانه يا وزن كنند، كم مى‏گذارند! (3) آيا آنها گمان نمى‏كنند كه برانگيخته مى‏شوند، (4) در روزى بزرگ; (5) روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان مى‏ايستند. (6) چنين نيست كه آنها (درباره قيامت) مى‏پندارند، به يقين نامه اعمال بدكاران در «سجين‏» است! (7) تو چه مى‏دانى «سجين‏» چيست؟ (8) نامه‏اى است رقم زده شده و سرنوشتى است حتمى! (9) واى در آن روز بر تكذيب‏كنندگان! (10) همانها كه روز جزا را انكار مى‏كنند. (11) تنها كسى آن را انكار مى‏كند كه متجاوز و گنهكار است! (12) (همان كسى كه) وقتى آيات ما بر او خوانده مى‏شود مى‏گويد: «اين افسانه‏هاى پيشينيان است!; س‏ذللّه (13) چنين نيست كه آنها مى‏پندارند، بلكه اعمالشان چون زنگارى بر دلهايشان نشسته است! (14) چنين نيست كه مى‏پندارند، بلكه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند! (15) سپس آنها به يقين وارد دوزخ مى‏شوند! (16) بعد به آنها گفته مى‏شود: «اين همان چيزى است كه آن را انكار مى‏كرديد!» (17) چنان نيست كه آنها (درباره معاد) مى‏پندارند، بلكه نامه اعمال نيكان در «عليين‏» است! (18) و تو چه مى‏دانى «عليين‏» چيست! (19) نامه‏اى است رقم‏خورده و سرنوشتى است قطعى، (20) كه مقربان شاهد آنند! (21) مسلما نيكان در انواع نعمت‏اند: (22) بر تختهاى زيباى بهشتى تكيه كرده و (به زيباييهاى بهشت) مى‏نگرند! (23) در چهره‏هايشان طراوت و نشاط نعمت را مى‏بينى و مى‏شناسى! (24) آنها از شراب (طهور) زلال دست‏نخورده و سربسته‏اى سيراب مى‏شوند! (25) مهرى كه بر آن نهاده شده از مشك است; و در اين نعمتهاى بهشتى راغبان بايد بر يكديگر پيشى گيرند! (26) اين شراب (طهور) آميخته با «تسنيم‏» است، (27) همان چشمه‏اى كه مقربان از آن مى‏نوشند. (28) بدكاران (در دنيا) پيوسته به مؤمنان مى‏خنديدند، (29) و هنگامى كه از كنارشان مى‏گذشتند آنان را با اشاره تمسخر مى‏كردند، (30) و چون به سوى خانواده خود بازمى‏گشتند مسرور و خندان بودند، (31) و هنگامى كه آنها را مى‏ديدند مى‏گفتند: «اينها گمراهانند!» (32) در حالى كه هرگز مامور مراقبت و متكفل آنان ( مؤمنان) نبودند! (33) ولى امروز مؤمنان به كفار مى‏خندند، (34) در حالى كه بر تختهاى آراسته بهشتى نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) مى‏نگرند! (35) آيا (با اين حال) كافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (36)